Podkast: Milena Ognjanović

00:00 Orły oszczędzania na weekend lecą do Auchan. 00:03 Bo w Auchan na weekend lądują super oferty. Jak awokado has aż 43% taniej, tylko 3,95 za sztukę. Cena z przed pierwszego zastosowania obniżki 6,99. A ręczniki kuchenne Foxy Mega, drugie opakowanie gratis i wiele innych weekendowych promocji. Oferta obowiązuje 21 i 22 sierpnia. Szczegóły na Auchan.pl. Auchan. Co zaplanuje, tu kupuje. 00:31 Skowron Tomkowicz Olbratowscy prezentują bajki dla dorosłych. 00:39 Radiowcy bez cenzury w bajce Juliusza Złowackiego pod tytułem Kopciuszek. Moralna gangrena. 00:46 Prawda jest jak dinozaur ginie w mroku dziejów i bywa jedynie, że jej echa wracają do nas jako ropa naftowa. 00:55 Bo ropa to, pamiętajmy, dinozaury. Żyły, śmiały się, kochały, płakały w deszczu, a dziś ich pozostałości, przerobione w rafineriach, napędzają nasze auta. 01:05 I tak się kręci ten świat. Na szczęście macie nas, radiowców bez cenzury, czułych nadrgnienia świata redaktorów, którzy z echa eonów są w stanie odtworzyć prawdę. 01:16 I to tę prawdę najprawdziwszą, tę prawdę opartą na faktach autentycznych które wydarzyły się naprawdę i które miały miejsce w rzeczywistości. Dziś znajdziecie u nas całą prawdę o kopciuszku. Podamy wam ją jak na talerzu. Jak pyszną zupkę na talerzu podaną z wkładką mięsną, ale i z przyprawami, bo historie, historie są jak zupa, zawsze wymagają odrobiny magii. Co więc wiemy o kopciuszku, a tak naprawdę o Dorocie Zedt? 01:47 Tak, też byliśmy zaskoczeni tym faktem, ale słodkie miano kupciuszka, niejaka Dorota Z., nadała sobie sama i było ono jedynie częścią jej perfidnego, zwodniczego imidżu. 02:00 Perfidnego, bo pod płaszczykiem dobra i łagodnego uśmiechu, pod tą twarzyczką aniołka i urokliwym pseudonimem kryło się zło. 02:10 Zło wcielone. Aby wam to udowodnić, przejdźmy teraz do historii. Otóż jak notują niejacy bracia Grimm, Pewnemu panu zachorywała żona, a kiedy poczuła, że nadszedł jej koniec, Zawołała swoją jedyną córeczkę do łóżka i rzekła, drogie dziecko, bądź pobożna i dobra, będę patrzyła na ciebie z góry, z nieba. A potem ta kobieta zamknęła oczy i odeszła. 02:34 Nie ma chyba w kronikach bardziej smutnego, a jednocześnie zakłamanego fragmentu opisującego czyjeś odejście. I to dobrej kobiety. 02:43 Otóż jak dzisiaj wiemy, Dorota Z. przez lata podkradała swojej mamie Bożenie, delirynę i omamopam, by się odurzać i głupio śmiać sama lub z kolegami. 02:55 Leki podmieniała na aspirynę, którą łykała cierpiąca Bożenka. Aż biedaczka odeszła do pana. Ach, ileż to było smutku. 03:06 A niedługo potem do jakiejś pani odszedł tato Bożeny, Władysław Z, znany zresztą policji paser i obwoźny handlarz dewocjonaliów. 03:14 I tak oto w życiu kopciuszka, porzuconej i opuszczonej sieroty, nie było już nikogo, kto hamowałby jej mordercze ciągoty i perfidne zapędy. 03:24 Mordercze ciągoty i perfidne zapędy. Zaś uwaga, nad horyzontem życia ludzi, których los zetknął z Dorotą Z, zawisły czarne chmury nieszczęścia. 03:36 W temacie Doroty Z, pseudonim Kopciuszek, oddajmy głos braciom Grimm. Dziewczynka codziennie chodziła na grób matki, płakała, była pobożna i dobra. I dzisiaj, dzisiaj słuchając tego może nas ogarniać pusty śmiech, ale kiedyś wierzono bezgranicznie w tę historię i litowano się nad biednym Kopciuszkiem niepomiernie. Wiemy bowiem, że wizyty na grobie matki były jedynie pretekstem. Kopciuszek kradł bowiem z cmentarza co piękniejsze znicze i kwiaty. 04:05 A nawet kradł z cmentarza wieńce z harfami, z których żyletką usuwał napisy typu najukochańszy dziadziuś czy nieodżałowana Natalka i potem sprzedawał Kopciuszek te szarfy z zyskiem. 04:17 Powiedzieć niegodziwość to nic nie powiedzieć. Dodatkowo wieczorami Kopciuszek przynosił na cmentarz swoje skrzypki i grał dzikie melodie. 04:26 Tańczcie moje robaczki, tańczcie! Wołał przy tym, radując się z złem, niepomiernym złem, jakie wyczyniał. 04:33 Tak, w tamtym czasie piekło miało słodką twarz Kopciuszka. Niestety. Który ponadto, zatkajcie teraz uszy waszym dzieciom, Kopał grzyby i walił patykiem w polne kwiaty. 04:45 Któregoś dnia jednak, jak to mówią, skończyło się babci... Wiadomo co. Skończył się babci dekupaż. 04:53 Skończył się dekupaż. Kopciuszek wpadł, próbując sprzedać bukiet chryzantem człowiekowi, którego rodzinny grobowiec wcześniej okradł. 05:01 Taka była niegodziwa. Dorotę Z. zdradziła szarfa oplatająca bukiet z napisem «Dałaś czadu, matka, musimy to kiedyś powtórzyć». i Kopciuszek wylądował na dołku. 05:13 Książęce prawo nakazywało wówczas konstablą ustalić rodzinę nieletniego, który wejdzie w konflikt z prawem. 05:20 I jak się wnet okazało, Kopciuszek miał wcale nie tak daleką rodzinę. Kwadrans drogi bowiem za miastem, konno, to ważne, Mieszkała jej ciocia Graszka. 05:30 Bardzo dobra i szlachetna była to kobiecina. Okazało się, że Władysław Z. był jej kuzynem trzeciego stopnia z drugiego małżeństwa ojca cioci, czyli brata cioci de facto i perpedes. 05:41 Ktoś powie słabe pokrewieństwo. Fakt. Ale krew jest krew, a rodzina jest rodzina. I Kopciuszka odesłano z poprawczaka do cioci Graszki. 05:54 Kopciuszkowa ciocia Graszka, zwana też babcią gołębie serce. Tak ją zwali. Albo serdelkiem kurdupelkiem. To też tak ją wzywali. 06:03 Bo miała metr czterdzieści wzrostu, ona była wdową. Była wdową, gdyż jej mąż, notabene też Władysław, lata temu tragicznie zginął. Co ciekawe, choć nie ma to dla naszej opowieści żadnego większego znaczenia, ten mąż, ten Władysław zginął w wannie. 06:20 Tak, tak, zgubił się w wannie, nie można go było odnaleźć. Specjalna komisja wysłana przez książęcy Zakład Ubezpieczeń, KZU, który nie chciał Graszce wypłacić wdowie i renty, potwierdziła ten fakt jednoznacznie. Byśmy was nie kłamali. 06:36 Władysław po prostu, jak notują kroniki, wszedł do wanny i tyle. Zginął. Ale nauka, powiem wam, zna takie przypadki. Na przykład jedna baba raz wyszła z domu w czwartek, a wróciła we wtorek. 06:47 Niesamowite, ale tak było. A w czwartek jest po wtorku. A innej babie ukradli ziemniaka, który do połowy, do końca miał 5 centymetrów. No. Tak. A do drugiego końca 6 centymetrów. 06:59 Takiego ziemniaka jej bandyci ukradli. Ciocia Graszka... 07:04 Chowała więc swoje trzy córeczki, wspaniała dziewczęta, sama jedna. 07:09 Późno się ich doczekało, bo dopiero po czterdziestce, choć bardzo się z mężem starali o potomstwo. 07:15 Wezwany nawet ze stolicy lekarz orzekł, iż mogło to mieć jakiś związek z tym, że do czterdziestego roku życia cioteczka Graszka i Władysław spali w oddzielnych łóżkach, w oddzielnych pokojach nawet. 07:28 Władysław lubił nawet za młodu mawiać. Potrzebne mi to jak dzyndzel pod pasem. I nikt nie wiedział o co mu chodzi. Nikt. 07:35 Ale takie też były wtedy czasy, słuchajcie. Ludzie żyli skromnie, ludzie żyli pobożnie. Nie epatowali nadmiernie i niepotrzebnie golizną. Bo jak mawiali, co gołe, to i nie wesołe. Wróćmy do córek. 07:47 Terka, Maryska i Zonia to były wspaniałe pannice. Wspaniałe. Słynęły w całej okolicy z niezwykłej urody oraz dobrego serca. 07:55 Malutkie przy tym były jak mamusia i równie słodziutkie. Ludzie mawiali na nie pacunelki. Dlaczego tak się działo do końca nie wiemy. Być może, że przyszłe pokolenia badaczy, przyszłe pokolenia radiowców kiedyś to ustalą. 08:08 I do takiego oto domu wypełnionego dobrem i radosnym śmiechem trafiła Dorota Z. Zwana Kopciuszkiem. Wnosząc weń. 08:18 brzydkie cmentarne błoto na butach oraz swoją moralną gangrenę wieszczącą rychłą zagładę jej duszy. 08:27 Środka czyściowała jednak. No tak, tak, tak. Kopciuszek zamieszkała z ciocią Graszką i swoimi nowymi siostrzyczkami w cholerę dalekimi, ale... 08:38 No siostrzyczki bądź co bądź, tak? Dorota, Dorota Z, pamiętajmy, leżała całymi dniami i kazała sobie podawać jedzenie do łóżka. Odmawiała też jakiegokolwiek uczestnictwa w pracach domowych. 08:50 Raz na jakiś czas chodziła jedynie do spiżarki, po to tylko, by po chwili wychynąć stamtąd z nowym słoikiem konfitur. Wyjadała im, pasonelką i grażynce. 09:01 Skaranie boskie z tą Dorotą, tak mawiała ciecia Graszka unosząc oczy ku niebu, ale nic nie mogła zrobić. 09:08 Nic, bo już pierwszego dnia Kopciuszek zabrał jej portmonetkę i włożył do Pawlacza w przedpokoju. 09:14 I Graszka nawet jak weszła na taboret to nie mogła dosięgnąć. A w portponetce miała pieniążki i bilet miesięczny na deliżans. 09:23 Pacunelki też nie mogły sięgnąć do Pawlacza, nawet jak ułożyły z siebie piramidę. Jedna tam na drugiej. Tak, na terce stanęła Maryśka, na niej Zonia, a i tak były za krótkie. 09:32 Jak nie będziecie robić tego, co każe, durne kurduple? 09:36 To guzik będzie, a nie pieniążki. Tak rzucił Kopciuszek, szydarczo się z nich śmiejąc. 09:42 I tak oto Graszka i Pacunelki stały się zakładniczkami Doroty Z. Więźniami we własnym domu skazanymi na łaskę i niełaskę moralnej gangreny Kopciuszka. Dokładnie. 09:53 Poza tym Kopciuszek zawsze szła otworzyć drzwi, jak przychodził listonosz i przejmowała, ta moralna gangrena, Graszkową wdowią rentę. 10:02 Daj Boga dziecko, jak my zapłacimy za czynsz, wołała Graszka, ale Kopciuszek odpowiadał jedynie szyderczo. Czynsz, srynsz! 10:10 Co kończyło dyskusję? Dorota Z. miała też jeszcze jedną, jakże złowrogą zabawę. Gdy Graszka wraz z turkami szły do pracy... Dorota Z. wchodziła do ich pokojów i wyrzucała im rzeczy z szafy na podłogę. 10:24 A potem chodziła i kopała te ubrania. Deptała. Tak, deptała, kopała. To właśnie wtedy wymyśliła swój pseudonim Kopciuszek. Od kopania ciuszków. Kopała ciuszki. Tak. 10:35 Śmiała się przy tym... szatańsko. I potem co było? Potem pacunelki wracały zmęczone po całym dniu pracy do domu i musiały do późnej nocy prasować swoje ubrania i mamy ubrania, żeby je miały na następny dzień niepogniecione. 10:49 Dorota kopała też grzyby. I tak miały tygodnie, które zmieniły się w miesiące, a te przeszły w lata. 10:55 I trwałaby ta gehenna trwała, gdyby nie książek Krzysiek. Otóż książek Krzysiek, miłościwie im panujący, ogłosił, że wydaje bal, bo szuka żony, I że, cytuję, każda niezamężna niewiasta ma się stawić na zamku ładnie ubrana. 11:11 Ładnie ubrana, w kościołowych butach i umalowana i z piękną fryzurą. Czyli taka odstawiona naprawdę. 11:18 Kopciuszek, który przejmował rentę wdowią Graszki, przejął też o zgrozo cztery listy adresowane do cioteczki i trzech pacunelek, słodkich córeczek. 11:28 Niedoczekanie wasze kurduple zatracone, zapyziałe, myślała Dorota Z. Do dupy pojedziecie, a nie na bal gnomy zasraniutkie. 11:38 I tak sobie myślała, a wtedy jej czarne serce tłoczyło jej czarną krew w jej czarną aortę. 11:45 A nawet tlen był w tej aorcie czarny jak listopadowa nocgradowa. 11:52 Książę Krzysiek, miłościwie panujący, ogłosił, że zaprasza wszystkie kobiety, ale to wszystkie niezamężne, na uroczysty bal zapoznawczy. Gdzie chciał się z nimi, tu nie będzie niespodzianki, zapoznać. 12:03 A przynajmniej zobaczyć, jakie ma poddane i co to się teraz nosi i generalnie, co słychować u społecznych dołów. 12:09 No chciał zobaczyć, to jest normalne u władcy. Normalnie Krzysiek chodziłby na randki, ale, jak obliczył książęce ekonom, taniej wyjdzie zrobić jeden bal, zaprosić wszystkie laski. 12:20 Ciocia Graszka i Pacunelki zwiedziały się. Zwiedziały się. I postanowiły, że i tak na im pójdą, bo może i malutkie, może i grubiutkie, ale swoje zalety miały. Jak choćby nisko osadzony środek ciężkości, zauważmy. 12:35 To też jest bardzo ważne, prawda? To się może przydać, jak babeczka jest niewywrotna. Tak, jak Maradona. No i miały też dobre serduszka i miały czyste dusze. 12:43 Tak. W dzień balu z wieczora pacunelki wyprasowały swoje sukienki i ukryły je pod dywanem, żeby Dorota nie pokopała i nie poniszczyła. 12:54 Ale na nic się to zdało niestety. Bo Dorota przejrzała ich plan. Położyła się do łóżka i kazała Terce, Marysi i Zoni oraz Graszce przynieść wszystkie konfitury morelowe z piwnicy. 13:06 Gdy tylko dziewczęta z mamą weszły do piwnicy, Kopciuszek hyc wyskoczył z łóżka, zamknął drzwi i przybył je do framogi gwoździami. 13:15 Te drzwi! Zachciało się wam karakany za fajdane balu, co? Niedoczekanie! Tak krzyknął Kopciuszek? Po czym ubrał się w kupioną, zakradzioną rentę, piękną zagraniczną suknię, wziął bilet miesięczny z spawlacza, z portmonetki i graszki i Kopciuszek, Dorota Z, pojechał na bali. 13:35 Ratunku, help, hilfę wołały pacunelki, gdyż jako dobrze wychowane panny umiały wołać o pomoc w siedmiu językach. 13:44 Szegi Czegaret, tak wołała przy okazji Graszka. Na wypadek, gdyby nie opadła, przechodził ktoś z węgiel. Jest to mało prawdopodobne, ale nie, niemożliwe. 13:52 Nagle otworzyły się drzwi i ktoś wszedł do domu. Ktoś wszedł. Ale nie był to węgiel. To nie, nie. Ale matka, chrzestna kopciuszka, dobra wróżka Jessica. 14:02 Jessica usłyszała, że ktoś wali w drzwi od piwnicy i wypuściła kobietki i pyta. 14:07 Ej, laski, ale co się podziało? Graszka i Tureczki opowiedziały jej całą historię. Ze szczegółami, nawet takimi jak kopanie grzybów. 14:16 No tak, to było do przewidzenia. Rzeczy im na to Jessica. 14:20 Mama Doroty brała delirynę i Maja Kopan. Ojciec też chłont swot i szaławiła. To się wdała w rodziców. Przepraszam, że dopiero teraz przybywam uwolnić wraz od dorki, ale najpierw bal. Tak powiedziała ta Jessica. 14:34 Jessica wyczarowała graszce i dziewciętom piękne zagraniczne suknie jak z pewek. Śliczne. Super, seksy, wyjściowe buty, kościołowe rajstopy, fryzury jak od Jagie Hupało. Takie fryzury. 14:46 Były jak z Top Model. Top Model były, no naprawdę. Musieliśmy się to zobaczyć. Dobra, rzeczę dalej ta Jessica. Tu macie kluczyki do mojego Lambo, jedźcie na bal, ale przed północą musicie być w domu, bo jak nie, to nawet nie chcecie wiedzieć co, bo jak nie. 15:04 Tak powiedziała. No. Na zamku u Krzyśka trwał bal. Książ osobiście witał wszystkie panny i z każdą zamienił słówko. 15:11 Kopciuszek nawet wpadła mu w oko, prawda? No jednak te zagraniczne sukienki potrafią zdziałać cuda. Ale gdy Dorota Z. powiedziała księciu, że załatwi mu dowolną ilość szarf do wieńców nagrobnych, to ten podziękował za rozmowę. 15:25 Co innego wspaniałe panny, które przybyły na bal z godzinnym opóźnieniem. Malutki, ale bujne w kształtach, pyzate, ale uroczo, nisko osadzone. Krzysiek, książę Krzysiek, przepraszam, nie mógł oderwać od nich wzroku. 15:38 Ani oczu. Po prostu zauroczony, ach, płonął cały. A były to oczywiście nasze pacunelki i ich, no wciąż ponętna mamcia, ciocia Graszka. To były one. 15:50 Razem przetańczyli całą noc, to jest całą noc do godziny 23.45. Za kwadrant z północ. Tak, bo gdy zegar pokazał tę godzinę, Graszka rzuciła, dobra dziewczyny, spadamy i pojechały. 16:04 W ostatniej chwili, w ostatniej sekundzie Graszka i pacunelki dotarły do domu, bo zegar wybił północ dokładnie w sekundę po tym, jak za dziewczynami zamknęły się drzwi. 16:14 Co by się stało, gdybyśmy nie zdążyli, zapytała Graszka Jessica, która siedziała w kuchni, czytając majowy egzemplarz twojej werandy. 16:21 Nic, po prostu za pół godziny lecą listy do M w telewizji, a nie chciałem się spóźnić, powiedziała ta Jessica. Bal się, jak widzę, udał, ucieszyła się i mówi, superlaski, trzymajcie się narka. I poszła. 16:36 A co się w tym czasie działo na zamku u księcia Krzyśka? Co się działo? Zamkowe straże i rycerstwo całe biegali poszukując dziewcząt, które zawładnęły sercem księcia. 16:48 Ale śladu po nich nie było. Jednakowoż! Jeden z książęcych adiutantów znalazł schowane, wsadzone za kaloryfer morelowe rajstopy. I okazał je do wglądu księciu. 17:00 Poznaję, zawołał Krzysiek, książę Krzysiek. I istotnie, każda z pacunelek miała takie na sobie w darze od dobrej wróżki Jessica. 17:09 Ale Terka zdjęła je podczas tańca, gdyż było jej bardzo gorąco, a nie chciała zapocić. A potem w pośpiechu, bo musiały uciekać, gdyż była północ blisko, zapomniała nałożyć je z powrotem. 17:19 Książę nakazał by umyślni, kiedyś każdy książę miał swoich umyślni, prawda, właśnie na takie okazje, by odnaleźli właścicielkę morelowych rajtek. 17:29 I umyślni zaczęli objeżdżać całe księstwo i każda niezamężna niewiasta musiała przymierzyć te rajtaski. 17:37 Był to dość niezwykły produkt pończoszniczy, gdyż terka miała metr trzydzieści wzrostu i tyle, że było wody w pasie. Oraz stópki rozmiar czterdzieści sześć. 17:46 No bo była niewywrotna, przypomnę. Jak Maradona. Jak Maradona była taka. Jedne więc panny tonęły w tych morelowych rajtuskach, inne dociągało je jedynie do kolan, ale na żadną tak naprawdę nie pasowały. 17:59 Aż w całym księstwie pozostała tylko jedna chatka do sprawdzenia, chatynka dobrej cioci Graszki i Pacunelek. 18:06 Książę nawet już zakładał, że te panny, którego zauroczyły na balu, były z zagranicznego kraju, bo przecież miały wszystkie zagraniczne sukienki, nie? 18:14 Tymczasem, widząc, że umyślni się zbliżają, Kopciuszek znów zamknęła dobre kobietki w piwnicy. Moralna gangrena. A sam, gdy umyślni zsiedli z konia pod domem, nadstawiła stópkę i raj do mierzenia. Niestety. 18:28 Stópka w rajstopy weszła, raj zresztą też, ale widać było, że wszystko jest o cztery rozmiary za duże. To nie ta... Orzegł główny umyślny. I spojrzał na Kopciuszka i pyta, czy są w domu inne niezamężne niewiasty? 18:43 Kopciuszek powiedział, że nie i zapytał umyślnych, czy nie potrzebują tanich szarf nagrobnych. Tak, zapytał. I z piwnicy przez uchylone okienko dało się słyszeć nagle wołanie. Tak. No. 18:57 Bo zamknięte było. 18:58 To nie słychać. To Graszka wołała o pomoc. I gdy chwilę po uwolnieniu kobietek umyślni kazali tym dziewczętom przymierzyć rajdki, okazało się, że pasują na każdą. Idealnie. 19:10 Książek Krzysiek, gdy się o tym dowiedział, oszalał ze szczęścia. Specjalnym dekretem wprowadził w księstwie wielożeństwo i pojął za żony wszystkie trzy pacunelki, a do Graszki zaczął mówić... Mamusiu. 19:25 Ach, słuchajcie, jakież to było wspaniałe i cudowne i ileż należnego szczęścia spłynęło na cierpiące dotąd kopciuszkową niedolę niewiasty. I żyli wszyscy długo i przede wszystkim szczęśliwie. 19:37 A Dorota Z? 19:39 Gdy jej zbrodnie wyszły na jaw, została oddana swojej matce chrzestnej wróżce Dzieszice. A ta zabrała ją do zaczarowanej przychodni, gdzie zrobili Kopciuszkowi magiczną lobotomię. 19:52 I tak oto aż do dziś dnia Kopciuszek, który już brzydzi się złem i po prostu tak reaguje na nie. Kopciuszek sprzedaje wieńce pod cmentarzem i miło uśmiecha się do wszystkich klientów. Może czasem puszcza po brodzie ślinkę. 20:07 Delikatną. Ale uśmiech jest szczery. Absolutnie. Uśmiechajcie się do nich czasem w odpowiedzi. 20:18 Wasi radiowcy bez cenzury. Tomasz Olbratowski. Przemysław Skowron. Jan Olbratowski. Jacek Tomkowicz. Ich tu nie ma, ale są z nami duchem. Są z nami duchem w ogóle. Pa, pa. 20:34 Skowron, Tomkowicz, Olbratowscy. To były bajki dla dorosłych.